Categorie archief: Bosklassen

Gedicht van Ianthe

Bosklassen

We vertrekken op bosklassen; nog snel een kus
en hup op de bus.
Onderweg lezen we een boek of een strip
maar kijken we niet sip.

We kwamen er aan
en kregen meteen een banaan.
We kwamen onze kamer binnen
en zagen dikke spinnen.

Toen pakten we onze koffers mee
en iemand moest al naar ’t wc.
Na een tijd deden we een activiteit
en niemand had nog spijt.

Toen we terug waren,
wilde iemand al gaan varen.
De juf zei oké
en wij zegden jéé.
Ze zei ook “ga niet te snel”,
maar iemand zei “jawel”.

Toen de dag om was
deed iedereen nog snel een plas.
En nu slapen maar
zonder een of ander gebaar.

De vijf dagen waren om
en bijna niemand was nog dom.
Ooooh het is al gedaan,
krijgen we nu weer een banaan???

De bus vertrok
en we hadden van bosklassen nog een koffiemok.
Toen we terug waren, vloog er een mus
en we gaven mama en papa terug een dikke kus.

We roepen nog een laatste maal jéé
want onze begeleiders zijn dik oké.

Ianthe bracht dit mooie gedicht met gebaren en veel expressie op de laatste avond van de bosklassen.
Een puike en gedurfde prestatie Ianthe.

no images were found